Onze verslaggever Sanne Fokkens, stagiair van Landstede Mediaredactie, sprak met Fia Osorio over haar deelname aan Social Music, de betekenis van muziek en haar droom voor de toekomst.

Een zoektocht die een thuis werd

Een jaar geleden begon Fia haar reis bij Social Music. Wat toen nog voelde als een zoektocht naar haar plek, is inmiddels uitgegroeid tot een omgeving waarin ze zich volledig thuis voelt. In dat jaar heeft ze niet alleen haar weg gevonden binnen de muziek, maar ook als persoon en artiest. Vandaag de dag schrijft ze haar eigen nummers, treedt ze op en begeleidt ze zichzelf op keytar. Haar ambities reiken ver: ooit wil ze op het podium staan van het Eurovisiesongfestival.

“Ik zit hier nu een jaar en dat is me heel erg bevallen,” vertelt ze. “Ik ben heel blij dat ik hier zit.” Vooral de optredens hebben haar veel gebracht. “De keren dat ik heb opgetreden hebben me heel veel ervaring gegeven. Sindsdien weet ik veel meer hoe het is om op te treden, hoe het is om samen te werken en hoe het is om gewoon plezier te hebben in een veilige omgeving.”

Een veilige plek om jezelf te zijn

Die veilige omgeving blijkt voor Fia essentieel. Waar ze zich eerder niet altijd thuis voelde, vond ze hier iets wat ze lange tijd heeft gemist. “Ik heb me in mijn jeugd nooit echt thuis gevoeld, niet thuis en ook niet op school. Muziek is de plek waar ik me veilig voel om mezelf te zijn.”

Het is precies die ervaring die haar drijft om muziek te maken en zich daarin te blijven ontwikkelen. “Daarom ben ik er ook zo veel mee bezig. Het is echt mijn roeping om artiest te worden.”

Samen groeien en verbinden

Binnen Social Music speelt samenwerking een grote rol, en juist daarin heeft Fia haar draai gevonden. “Hier staat het samenwerken met andere mensen centraal,” legt ze uit. “Ik ben echt vrienden geworden met iedereen hier. Het is niet alleen een plek om muziek te maken, maar ook een plek om jezelf te kunnen zijn en soms even iets kwijt te kunnen.”

Die verbondenheid maakt het voor haar meer dan alleen een muzikale werkplek. “Het is echt een ontmoetingsplek, en dat heb ik heel erg nodig.”

Dat gevoel van gezien worden is voor haar van grote waarde. “Ik voel me hier heel erg gezien omdat iedereen zo enthousiast is. Mensen staan open om mee te doen met de nummers die jij uitkiest, bijvoorbeeld: ‘ik doe de backing vocals wel’. Zo maak je er met z’n allen een eigen geheel van.” In die gezamenlijke energie groeit niet alleen de muziek, maar ook haar zelfvertrouwen.

Muziek als uitlaatklep en drijfveer

Voor Fia is muziek meer dan een hobby of ambitie; het is een manier om haar emoties te uiten en verbinding te maken met anderen. “Ik ben een hele liefdevolle artiest,” zegt ze. “Ik maak mijn muziek vanuit liefde en voor liefde, voor mijn medemens en om emoties te kunnen uiten.”

Haar teksten zijn direct en eerlijk. “Ik schrijf heel letterlijk en hoe ik me in het moment voel.” Juist die oprechtheid maakt haar muziek persoonlijk en herkenbaar.

Ook in moeilijke momenten speelt muziek een belangrijke rol. “Door mijn autisme heb ik vaak meltdowns, en muziek helpt mij mijn stress te reguleren.” Het maken van muziek geeft haar houvast en structuur. “Het zorgt ervoor dat ik me nuttig voel, dat ik me productief voel. En als ik kan zingen, kan ik alle stress eruit halen.”

Muziek is voor haar niet alleen iets wat ze maakt, maar iets wat ze nodig heeft. “Ik heb muziek net zo hard nodig om het te luisteren als dat ik het nodig heb om het te maken en te geven aan iemand.”